Diyabetik hastada glisemi hedefleri

          Diyabetik hastada tedavi hedefi esas olarak akut ve kronik komplikasyonların önlenmesine yöneliktir. Akut komplikasyon olarak tip 1 diyabetik hastalarda diyabetik ketoasidoz gelişimi, tip 2 diyabetik hastalarda da nonketotik hiperozmolar durum gelişimi önlenmelidir. Bu amaçla kan şekeri kontorlü sağlanmalı, kan şekerinin çok yükselme potansiyeli olan durumlarda (enfeksiyonlar, travma, operasyon, yanık gibi) insülin tedavisi düzenlenmelidir. Akut komplikasyon gelişimi yakın izlem ve müdahaleler ile kolaylıkla önlenebilmektedir. Kronik komplikasyonların önlenebilmesi ise daha zor ve çoğu zaman başarılı değildir. 

          Kronik komplikasyonların gelişmesinin önlenmesi için glisemi seviyesinin sürekli belli seviyelerde tutulması hedeflenmelidir. Bu amaçla hasta kan şekeri seviyesini mümkün olduğunca sık kontrol altında tutmalı ayrıca HbA1c ölçümleri ile  glisemi hedeflerine ne kadar ulaşıldığı tespit edilebilmelidir. Hastanın kendi kendine kan şekeri izlemi hastanın yaşına, kullandığı tedaviye, glisemi hedefine, hipoglisemi riskine, ek hastalıklarına, sosyoekonomik durumuna gibi çeşitli faktöre bağlı değişkenlik gösterir. Bazı hastalarda günde 8 hatta daha sık ölçüm gerekli olabilir. Bazı hastalar sürekli kan şekeri ölçümü yapan cihazlar ile kontrol altında tutulabilir. Bazı hastalarda ise haftada bir kaç kan şekeri ölçümü yeterli görülebilir. HbA1c ölçümü 3 ay aralıklarla yapılmalıdır.  Glisemi kontrolü çok iyi olan insülin kullanmayan hastalarda 6 ayda bir HbA1c ölçümü yeterli olabilir. Glukozüri izlemi ile glisemi hedefi sağlanamaz. 

          Glisemi hedefi olarak HbA1c seviyesinin ne olması hastaya göre belirlenmelidir. Yapılan çalışmalar HbA1c seviyesinin % 6.5 (48 mmol/mol) altında olduğunda kronik komplikasyon olasılığının azaldığını göstermiş olmakla birlikte, hipoglisemi olasılığının ciddi anlamda arttığını göstermiştir. Genel olarak HbA1c hedefi % 7 (53 mmol/mol) altında olması kabul edilmektedir. Ciddi hipoglisemi riski olmayan, erken dönem diyabetik hastalarda daha düşük seviyeler hedeflenmelidir. Komorbiditeleri olan, beklenen yaşam süresi çok uzun olmayan, hipoglisemi ciddi riskler oluşturabilecek hastalarda ise hedef % 7.5 hatta % 8 olarak kabul edilebilir. 

           Parmak ucundan yapılan ölçümlerde kan şekeri hedefi açken 80-130 mg/dL arasında olması, yemek sonrası 2. saatte 180 mg/dL altında olması istenir. Glisemi kontrol sıklığı hastaya göre değişmekle birlikte daha çok açlık glisemi  ölçümlerinin yapılması, açlık glisemi seviyeleri ile HbA1c ölçümlerinin uyuşmadığı durumlarda tokluk glisemi ölçümlerinin kontrol edilmesi önerilir. Glisemi hedefi belirlenmesinde kan şekeri kontrolünün önemli bir katkısı da hipoglisemi riskini belirlenmesinde olmaktadır. 

           Gebelik sırasında glisemi hedefleri ise çok daha sıkı olmalıdır. Günde 7-8 ölçüm yapılmalı, açlık ve tokluk kan şekeri seviyesi ideal aralıklarda tutulmaya çalışılmalıdır. Aç iken < 95 mg/dL, tokluk 1. saat < 140 mg/dL ve tokluk 2. saat < 120 mg/dL gebelikte istenilen kan glukoz seviyeleridir. Gebelik sırasında HbA1c seviyesi ilk trimeterde < % 6.5, ikinci ve üçüncü trimesterde ise < % 6.0 olması istenir. 

İçerik site ziyaretçilerini bilgilendirmeye yöneliktir. Sitede ki bilgiler tanı, tedavi amacı ile kullanılamaz. Sitedeki bilgilerin yanlış anlaşılması veya kullanılması nedeniyle doğabilecek tıbbi veya yasal problemlerden dolayı site yapımcıları sorumlu tutulamaz.